۱-ماه رمضان، ماه میهمانی خدا و ماه نزول قرآن است. رمضان فرصتی بی‌نظیر برای خودسازی و رشد معنوی انسان است و علاوه بر برکات فردی، آثار و فواید اجتماعی فراوانی به دنبال دارد. غنیمت شمردن فرصت ماه رمضان آدمی را از رذایل و گناهان دور و باب رحمت، بخشش و معنویت را می‌گشاید، از این‌‎رو […]

۱-ماه رمضان، ماه میهمانی خدا و ماه نزول قرآن است. رمضان فرصتی بی‌نظیر برای خودسازی و رشد معنوی انسان است و علاوه بر برکات فردی، آثار و فواید اجتماعی فراوانی به دنبال دارد. غنیمت شمردن فرصت ماه رمضان آدمی را از رذایل و گناهان دور و باب رحمت، بخشش و معنویت را می‌گشاید، از این‌‎رو شروع ماه مبارک رمضان تلنگری برای بندگانی است که شاید در دیگر ماه‌های سال به دلایل مختلف و دل‌مشغولی‌های مادی از معنویت دور می‌شوند و این ماه آنها را به سرشت و ذات خویش باز می‌گرداند. تقویت تقوا و پرهیزگاری، آرامش روان و جسم، عدم نفوذ شیطان، مساوات بین فقیر و غنی، احیای فضائل اخلاقی، وجود شب‌های قدر در ماه مبارک رمضان، تلاوت و وزیدن نسیم قرآن از جمله فوائد و فضائل روزه‌داری است که تفصیل آنها در روایات و احادیث مختلف ذکر شده و از این‌رو شایسته است هر فرد مسلمان برنامه‌ریزی‎های درخور و لازمی را برای کسب فضیلت و نعمت از این ماه بزرگ در دستور کار خود قرار دهد.

۲-یکی از دستورات دین مبین اسلام افطاری دادن به روزه‌داران و محرومان است، بدیهی است افطار، اطعام و انعام مومنین فضیلتی الهی است، اما متاسفانه شرایط اقتصادی کشور به گونه‌ای است که انتظار می‌رود اولا دستگاه‌های حاکمیتی و دولتی از هرگونه برگزاری مراسم افطار خودداری کنند و از سویی بایسته است افطاری‌های سایر شهروندان و خیرین نیز در مواردی همچون کمک به مناطق سیل‌زده و سایر مناطق محروم کشور صرف شود. خوشبختانه هم دولت و هم سایر دستگاه‌ها از جمله شهرداری تهران در یکی دو سال گذشته دستور ممنوعیت برگزاری مراسم افطار را ابلاغ کرده‌اند، اما ضرورت دارد فرهنگ‌سازی برای سوق دادن هزینه‌های مراسم افطار به سایر حوزه‌های اولویت‌دار نیز در دستور کار قرار گیرد. این روزها بسیاری از هموطنان ما در استان‌های مختلف کشور به دلیل سیل، زلزله و سایر مشکلات معیشتی و اقتصادی با معضلات متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و اگر خیرات ماه مبارک در این حوزه‌ها صرف شود، چه بسا بتواند بخشی از نیازهای مردم این مناطق را برآورده سازد و از سوی دیگر بی‌تردید اجر معنوی هم نصیب خیران خواهد شد.

۳- ماه مبارک رمضان سرشار از محاسن و خوبی‌هاست که می‎توان به محاسنی چون افزایش روحیه گذشت، ایثار، از خودگذشتگی و بخشش در سطح فردی و اجتماعی اشاره کرد. متاسفانه در سال‌های گذشته و مخصوصا چند ماه گذشته بخشی از این محاسن و صفات مانند روحیه از خودگذشتگی و ایثار در جامعه کم‌رنگ‌تر شده که پیامدهای آن در سطح فردی کاهش برخی محصولات و کالاهای اساسی در میان شهروندان، افزایش بی‌رویه قیمت‌ها به دلیل احتکار و زیاده‌خواهی عده‌ای و گسترش سودجویی بوده است. کاش ماه مبارک رمضان فرصتی باشد برای برخی از افرادی که در دوران تحریم از مشکلات و ناچاری مردم برای خود کیسه دوخته‌اند و به جای همکاری، همراهی و همدلی سایه تحریم را بر سر هموطنان خود سنگین‌تر می‌کنند. یقین اگر روحیه از خودگذشتگی، قناعت و ایثار در جامعه همچون گذشته قوی و پررنگ باشد، عبور از روزهای سخت تحریم غیرممکن نخواهد بود.

۴-در سطوح سیاسی نظام نیز رمضان می‌تواند یادآور فضیلت اخلاقی، گذشت و مدارا و بزرگی باشد. یک دهه اخیر ساحت سیاسی کشور و جریان‌های مختلف سیاسی صحنه حذف، تخریب، انتقام، کینه و تضاد و تخاصم بوده است که متاسفانه در سایه همین دشمنی‌های داخلی و حذف بسیاری از دلسوزان و خواص، دچار بی‌تدبیری‌هایی در اداره امور کشور هستیم و خودتحریمی در کنار تحریم، فرصت‌ها را از کشور سلب و پیامدهای تحریم دشمنان را بیشتر کرده است. ماه رمضان با منتهی شدن به عید سعید فطر بهترین فرصت و غنیمتی بزرگ برای صلح، بخشش، گذشت وآشتی، کنارگذاردن اختلافات و کینه‌هاست. بزرگان کشور و جریان‌های سیاسی کشور که این روزها بیشتر از گذشته شعار آشتی و انسجام داخلی را مطرح می‌کنند، می‌توانند ماه رمضان را به فرصتی برای اثبات حسن نیت و سرآغاز گذشت و بخشش قرار دهند، بی‌شک اگر این رویه در سطوح بالاتر کشور حاکم شود، مردم نیز همراهی و همدلی بیشتری با کشور و مسئولان نشان خواهند داد.

*سرمقاله همدلی

  • نویسنده : ولی‌الله شجاع‌پوریان